1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2- دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. ، r.noury@khu.ac.ir
3- استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
چکیده: (1 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی ظرفیت تاملی مادران بر اساس استرس ادراک شده و افسردگی با نقش واسطهای تنظیم شناختی هیجان انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش مادران شهر تهران در سال 1403 بودند. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونهای به تعداد 573 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه ظرفیت تأملی والدین (PRFQ، لویتن و همکاران، 2017)، مقیاس استرس ادراک شده (PSS، کوهن و همکاران، 1983)، سیاهه افسردگی بک (BDI-II، بک و همکاران، 1988) و پرسشنامۀ راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (CERQ، گارنفسکی و همکاران، 2006) بودند. دادهها با استفاده از تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافتهها نشان داد که استرس ادراک شده به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق راهبردهای تنظیم شناختی هیجان قادر به پیشبینی ظرفیت تاملی در مادران بود (001/۰p‹). همچنین افسردگی به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق راهبردهای تنظیم شناختی هیجان قادر به پیشبینی ظرفیت تاملی در مادران بود (001/۰p‹). این نتایج نشان میدهد که افزایش استرس و افسردگی با کاهش استفاده از راهبردهای انطباقی و افزایش راهبردهای غیرانطباقی تنظیم شناختی هیجان همراه است که در نهایت میتواند توانایی مادران در درک و تفسیر حالات ذهنی خود را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین استرس ادراکشده و افسردگی از جمله عوامل روانشناختی مهمی هستند که میتوانند ظرفیت تأملی مادران را پیشبینی کنند.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1404/12/23 | پذیرش: 1405/1/30