مجله رویش روا‌ن‌شناسی از دادن گواهی‌های کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.

سال 15، شماره 6 - ( شهریور 1405/ پیاپی 123 1405 )                   سال 15 شماره 6 صفحات 82-73 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Noe-Iran M, Soheili Mehr S, Badri Bagehjan S, Fathabadi R, Esmailzadeh Roozbahani A. (2026). The effectiveness of solution-focused therapy on parenting self-efficacy and feelings of entrapment among mothers of male children with attention-deficit/hyperactivity disorder. Rooyesh. 15(6), 73-82.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7035-fa.html
نوع ایران مریم، سهیلی مهر سعیده، بدری بگه جان سحر، فتح آبادی روح الله، اسمعیل زاده روزبهانی آزاده.(1405). اثربخشی درمان راه‌حل‌محور بر خودکارآمدی والدگری و احساس گرفتاری مادران کودکان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی رویش روان شناسی 15 (6) :82-73

URL: http://frooyesh.ir/article-1-7035-fa.html


1- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
2- کاندیدای دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4- دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
5- استادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665تهران، ایران. ، azsmgo@gmail.com
چکیده:   (16 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان راه‌حل‌محور بر خودکارآمدی والدگری و احساس گرفتاری مادران کودکان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل مادران کودکان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی منطقه ۲ شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود. از میان جامعه هدف، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، تعداد ۳۰ نفر از مادران کودکان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی انتخاب و به‌ صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای اندازه‌گیری در این پژوهش شامل مقیاس خودکارآمدی والدگری (PSAM؛ دومکا و همکاران، ۱۹۹۶) و مقیاس احساس گرفتاری (ES؛ گیلبرت و آلان، ۱۹۹) بود. درمان راه‌حل‌محور در قالب ۸ جلسه گروهی ۹۰ دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد. داده‌های پژوهش با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون، بین میانگین پس‌آزمون خودکارآمدی والدگری و احساس گرفتاری در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 01/0>P وجود داشت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که درمان راه‌حل‌محور موجب افزایش خودکارآمدی والدگری و کاهش احساس گرفتاری در مادران کودکان پسر مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی شده است.
متن کامل [PDF 645 kb]   (4 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1405/1/23 | پذیرش: 1405/3/9 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی رویش روان شناسی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

Designed & Developed by : Yektaweb