مجله رویش روانشناسی از دادن گواهی‌های کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 6 - ( شهریور 1405/ پیاپی 123 1405 )
سال 15 شماره 6 صفحات 72-61 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Yousefi M, Valavi M, Amjadyazdi Z, Kareshki H. (2026). A Structural Model of Life Satisfaction Based on Mindfulness with Mediating Role of Self-Compassion and Resilience in Students. Rooyesh. 15(6), 61-72.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7048-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7048-fa.html
یوسفی مریم، ولوی مطهره، امجدیزدی زهرا، کارشکی حسین.(1405). مدل ساختاری رضایت از زندگی بر اساس ذهن‌آگاهی با میانجی‌گری شفقت به خود و تاب‌آوری در دانشجویان رویش روان شناسی 15 (6) :72-61
مریم یوسفی1 
، مطهره ولوی2 ، زهرا امجدیزدی1 ، حسین کارشکی*3
، مطهره ولوی2 ، زهرا امجدیزدی1 ، حسین کارشکی*3
1- کارشناسی‌ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2- دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3- استاد، گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ،kareshki@um.ac.ir
2- دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3- استاد، گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ،
چکیده: (13 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای شفقت به خود و تاب‌آوری در رابطۀ میان ذهن‌آگاهی و رضایت از زندگی در دانشجویان انجام شد. روش این پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 1404-1405 بود که از میان آن‌ها تعداد 354 دانشجو از طریق نمونه‌گیری دردسترس در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس ذهن‌آگاهی براون و ریان (MAAS، 2003)، مقیاس شفقت به خود ریس و همکاران (SCS-SF، 2011)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC، 2003) و مقیاس رضایت از زندگی داینر و همکاران (SWLS، 1985) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به روش تحلیل معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. یافته‌های این پژوهش نشان دهنده برازش مطلوب مدل پیشنهادی بود. نتایج نشان داد که مسیر مستقیم شفقت به خود و تاب‌آوری بر رضایت از زندگی معنادار بوده (05/0>P)، اما مسیر مستقیم ذهن‌آگاهی بر رضایت از زندگی معنادار نبوده است (05/0<P). نتایج آزمون بوت استرپ برای مسیرهای غیرمستقیم حاکی از آن بود که شفقت به خود و تاب‌آوری در رابطه میان ذهن‌آگاهی و رضایت از زندگی نقش میانجی دارند (01/0>P). بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که ذهن‌آگاهی به‌طور غیرمستقیم از طریق شفقت به خود و تاب‌آوری بر رضایت از زندگی تاثیر دارد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1405/2/1 | پذیرش: 1405/2/21 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
دریافت: 1405/2/1 | پذیرش: 1405/2/21 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
