Ethics code: IR.IAU.TNB.REC.1403.236
Barzegar Mashak M, KordMirza Nikoozadeh E, Shokrgozar A, Kiani G.
(2026). The Mediating Role of Perceived Social Support in the Relationship Between Personality Organization and Social Network Addiction Among Students. Rooyesh. 15(5), 257-266.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7081-fa.html
برزگر ماشک محمد، کردمیرزا نیکوزاده عزت الله، شکرگزار علیرضا، کیانی قمر.
(1405). نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراکشده در رابطه بین سازمان شخصیتی با اعتیاد به فضای مجازی در دانشجویان رویش روان شناسی 15 (5) :266-257URL: http://frooyesh.ir/article-1-7081-fa.html
1- گروه روانشناسی بالینی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ، kordmirza@pnu.ac.ir
3- گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
4- گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.
چکیده: (8 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراکشده در رابطه بین سازمان شخصیت و اعتیاد به شبکههای اجتماعی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش دانشجویان کارشناسی 18 تا 25 سال دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان در سال 1404-1403 بود که از میان آنان 400 نفر به روش در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ و همکاران (IAT ،1998)، سیاهه سازمان شخصیت کرنبرگ (IPO ،2002)، و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده زیمت و همکاران (MSPSS ،1988) استفاده شد. دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتهها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد که سازمان شخصیت و حمایت اجتماعی ادراکشده بر اعتیاد به فضای مجازی اثر مستقیم و معنادار داشتند؛ همچنین اثر مستقیم سازمان شخصیت بر حمایت اجتماعی ادراکشده معنادار بود (01/0>P). نتایج آزمون بوتاسترپ برای مسیر غیرمستقیم نیز نشان داد که حمایت اجتماعی ادراکشده در رابطه بین سازمان شخصیت و اعتیاد به فضای مجازی نقش میانجی داشت (01/0>P). بر این اساس میتوان نتیجه گرفت سازمان شخصیت به صورت مستقیم و غیرمستقیم با میانجیگری حمایت اجتماعی ادراکشده بر اعتیاد به فضای مجازی تأثیر دارد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1405/2/15 | پذیرش: 1405/3/10 | انتشار الکترونیک: 1405/5/10