مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 4 - ( تیر 1405/ پیاپی 121 1405 )
سال 15 شماره 4 صفحات 230-221 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.TNB.REC.1404.445
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Bolouki Avazdokht Z, Khalatbari J, Kiani G. (2026). The Effectiveness of Paradox Therapy on Psychological Flexibility and Quality of Life in Individuals with Posttraumatic Stress Disorder. Rooyesh. 15(4), 221-230.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7179-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7179-fa.html
بلوکی عوضدخت زاهده، خلعتبری جواد، کیانی قمر.(1405). اثربخشی پارادوکس درمانی بر انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه رویش روان شناسی 15 (4) :230-221
زاهده بلوکی عوضدخت1 
، جواد خلعتبری*2 ، قمر کیانی3
، جواد خلعتبری*2 ، قمر کیانی3
1- گروه روانشناسی بالینی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. ،jkhalatbari@iau.ac.ir
3- گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. ،
3- گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.
چکیده: (6 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی پارادوکس درمانی بر انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه مراجعه کننده به بیمارستان روانپزشکی نیایش در سال 1404 بود. بر اساس نمونهگیری هدفمند تعداد 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایدهی شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل شاخص انعطافپذیری روانشناختی شخصیسازیشده (PPFI؛ کاشدن و همکاران، 2020) و فرم کوتاه پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-BREF؛ گروه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت، 1996) بود. اعضای گروه آزمایش طی 6 جلسه فردی ۶۰ دقیقهای تحت مداخله پارادوکس درمانی قرار گرفتند. دادهها به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که بین پیشآزمون و پسآزمون انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت زندگی در گروه آزمایش تفاوت معناداری وجود داشت (05/0>P) و همچنین بین میانگین پسآزمون و پیگیری در گروه آزمایش تفاوت معناداری وجود نداشت و نتایج در دوره پیگیری حفظ شد (05/0<P). در مجموع نتایج نشان میدهد که پارادوکسدرمانی میتواند بر انعطافپذیری روانشناختی و کیفیت زندگی نقش مؤثری ایفا کند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1405/3/13 | پذیرش: 1405/3/27 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
دریافت: 1405/3/13 | پذیرش: 1405/3/27 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
