مجله رویش روانشناسی از دادن گواهی‌های کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 8 - ( آبان 1405/پیاپی 125 1405 )
سال 15 شماره 8 صفحات 24-15 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Aghmasheh A, Valipour M, Kakavand A. (2026). The relationship between childhood trauma and self-differentiation with the mediating role of attachment styles and difficulties in emotion regulation in students. , Rooyesh. 15(8), 15-24.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7189-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7189-fa.html
اقمشه عارفه، ولی پور مصطفی، کاکاوند علیرضا.(1405). رابطه بین ترومای دوران کودکی و تمایزیافتگی خود در دانشجویان با نقش میانجی سبکهای دلبستگی و دشواری در تنظیم هیجان , رویش روان شناسی. 15 (8) :24-15
عارفه اقمشه1 
، مصطفی ولی پور*2 ، علیرضا کاکاوند3
، مصطفی ولی پور*2 ، علیرضا کاکاوند3
1- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران. ،valipour@soc.ikiu.ac.ir
3- استاد گروه روانشناسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران. ،
3- استاد گروه روانشناسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
چکیده: (6 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین ترومای دوران کودکی و تمایزیافتگی خود در دانشجویان با نقش میانجی سبکهای دلبستگی و دشواری در تنظیم هیجان انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش دانشجویان دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) در سال تحصیلی ۱۴۰5-۱۴۰4 بود. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونه‌ای به تعداد 325 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل سیاهه تمایزیافتگی خود-تجدیدنظر شده (DSI-R، اسکورن و اسمیت، 2003)، پرسشنامه ترومای دروان کودکی (CTQ، برنشتاین و همکاران، 2003)، سیاهه سبکهای دلبستگی (AAI، هازن و شاور، 1987) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS، گرتز و روئمر، 2004) بودند. دادهها با استفاده از روش تحلیل مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافته‌ها نشان داد که سبک دلبستگی ایمن رابطه مستقیم و مثبت معنادار با تمایزیافتگی خود داشت (01/0>p)؛ همچنین دلبستگی ناایمن دوسوگرا و دشواری در تنظیم هیجان رابطه مستقیم و منفی معنادار با تمایزیافتگی خود داشتند (01/0>p) و دلبستگی اجتنابی رابطه مستقیم معناداری نداشت (05/0>p). نتایج آزمون بوت استرپ نیز نقش میانجی دلبستگی ایمن، ناایمن دوسوگرا و دشواری در تنظیم هیجان را در ارتباط بین ترومای کودکی و تمایزیافتگی خود تایید کرد (۰01/۰p‹). از یافتههای فوق میتوان نتیجه گرفت که ترومای دوران کودکی با دشواری در تنظیم هیجان، الگوهای دلبستگی ناایمن و تمایزیافتگی خود در بزرگسالی رابطه دارد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1405/3/20 | پذیرش: 1405/5/1 | انتشار الکترونیک: 1405/8/10
دریافت: 1405/3/20 | پذیرش: 1405/5/1 | انتشار الکترونیک: 1405/8/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
