Ethics code: IR.IAU.ARDABIL.REC.1403.168
1- دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2- استاد تمام، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. ، alikhaleg@gmail.com
3- دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
چکیده: (259 مشاهده)
مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچهنگر بر رفتارهای تکانشگرانه و همدلی در دانشآموزان پسر دارای رفتارهای قلدری در مدرسه انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون_پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی 1404-1403 بود که تعداد 39 نفر به روش نمونهگیری هدفمند بعد از غربالگری به عنوان نمونه انتخاب و در گروه آزمایش (19 نفر) و گواه (20 نفر) به روش تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش هشت جلسه 75 دقیقهای درمان فراتشخیصی یکپارچهنگر دریافت کردند. ابزار گردآوری دادهها شامل مقیاس قلدری در مدرسه (BS؛ پاتچین و هیندوجا، 2011)، پرسشنامه همدلی-کودک و نوجوان (EmQue-CA؛ تیمی از روانشناسان رشد، 1998) و مقیاس تکانشگری بارات (BIS-11؛ پاتون و همکاران، 1995) بود. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافتهها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پسآزمون رفتارهای تکانشگرانه و همدلی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 01/0 وجود داشت. براساس نتایج میتوان بیان کرد که درمان فراتشخیصی یکپارچهنگر موجب رفتارهای تکانشگرانه (و مولفههای آن) و افزایش همدلی در دانشآموزان دارای رفتارهای قلدری شده است.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی دریافت: 1405/3/27 | پذیرش: 1405/5/1 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10