Ethics code: IR.IAU.CTB.REC.1403.065
1- گروه مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، far.hassani@iauctb.ac.ir
3- گروه مشاوره و تربیت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (243 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف امکانسنجی بسته آموزشی ارتباط مادر-فرزندی بر اساس دیدگاه بوئن بر مثلثسازی و استرس والدگری در مادران تکفرزند انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل مادران تک فرزند منطقه 22 شهر تهران در سال 1404 بود. بر اساس نمونهگیری هدفمند تعداد 20 نفر انتخاب شدند و در گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10 نفر) به طور تصادفی جایدهی شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه مثلثسازی (بهرامی و یوسفی، 1396؛ TQ) و فرم کوتاه شاخص استرس والدینی (آبیدین، 1995؛ PSI-SF) بود. اعضای گروه آزمایش طی 10 جلسه گروهی تحت آموزش بسته ارتباط مادر-فرزندی بر اساس دیدگاه بوئن قرار گرفتند. دادهها به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون مثلثسازی و استرس والدگری در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (001/0>p). اما بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<p) و نتایج در دوره پیگیری حفظ شدند. در نتیجه یافتههای این مطالعه نشان میدهد که بهکارگیری بسته آموزشی ارتباط مادر-فرزندی بر اساس دیدگاه بوئن، ظرفیت پایداری برای کاهش مثلثسازی و استرس والدگری در مادران تکفرزند دارد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی خانواده دریافت: 1405/4/31 | پذیرش: 1405/5/10 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10