مجله رویش روانشناسی از دادن گواهی‌های کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 7 - ( مهر 1405/پیاپی 124 1405 )
سال 15 شماره 7 صفحات 190-181 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Olad Khatib N, Musavi Asl S A. (2026). The Mediating Role of Parenting Stress in the Relationship Between Maternal Neuroticism and Separation Anxiety in Children with Behavioral Problems. , Rooyesh. 15(7), 181-190.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7392-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7392-fa.html
اولادخطیب نهال، موسوی اصل سید علی.(1405). نقش میانجی استرس والدینی در رابطه بین روان‌رنجورخویی مادران و اضطراب جدایی فرزندان دارای مشکلات رفتاری , رویش روان شناسی. 15 (7) :190-181
1- کارشناس ارشد روانشناسی شخصیت، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، ایران. ،samusavi@pnu.ac.ir
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، ایران. ،
چکیده: (9 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی استرس والدینی در رابطه بین روان‌رنجورخویی مادران و اضطراب جدایی فرزندان دارای مشکلات رفتاری انجام شد. این پژوهش توصیفی_همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش مادران مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال 1404 بود که به‌دلیل وجود مشکلات رفتاری در کودکان خود به این مراکز مراجعه کرده بودند. 200 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند از 5 مرکز به‌صورت حضوری در این پژوهش شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از شاخص استرس والدینی- فرم کوتاه (PSI-SF؛ آبدین، 1990)، پرسشنامه شخصیت پنج عاملی نئو ـ فرم کوتاه (NEO-FFI؛ کاستا و مک‌کری، 1992) و نسخه والدین مقیاس اضطراب جدایی کودکان (CSAS-P؛ مندز و همکاران، 2022) جمع‌آوری شدند. تحلیل داده‌ها به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته‌ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود؛ روان‌رنجورخویی و استرس والدینی مادران به‌طور مثبت با اضطراب جدایی فرزندان رابطه معنادار داشتند (05/0>P)؛ روان‌رنجورخویی مادران و استرس والدینی به‌طور مثبت رابطه مستقیم و معنادار داشتند (05/0>P). همچنین نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که استرس والدینی مادارن در رابطه بین روان‌رنجورخویی مادارن و اضطراب جدایی فرزندان نقش میانجی داشت (05/0>P). در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که صفت شخصیت روان‌رنجورخویی مادارن به‌طور مستقیم و به واسطه افزایش استرس والدینی می‌تواند موجب افزایش اضطراب جدایی در فرزندان گردد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1405/6/11 | پذیرش: 1405/6/31 | انتشار الکترونیک: 1405/7/10
دریافت: 1405/6/11 | پذیرش: 1405/6/31 | انتشار الکترونیک: 1405/7/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
