1- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- کارشناسی ارشد سنجش و اندازهگیری (روانسنجی)، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، 21.sinagholami@gmail.com
3- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
4- کارشناسی ارشد سنجش و اندازهگیری (روانسنجی)، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (388 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی سازگاری اجتماعی بر اساس حساسیت اضطرابی، نیازهای بنیادین روانی و سرمایههای روانشناختی در دانشآموزان دوره متوسطه انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش دانشآموزان مقاطع متوسطه اول و دوم منطقه 5 شهر تهران در نیمسال دوم سال تحصیلی 1403-1402 بود. با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای تصادفی، 452 دانشآموز انتخاب شدند و به پرسشنامههای سازگاری اجتماعی دانش آموزان (SSAQ، سینها و سینگ، 1993)، پرسشنامه حساسیت اضطرابی (ASQ، تیلور و کاکس، 1998)، پرسشنامه نیازهای بنیادین روانشناختی (BPNQ، لاگاردیا و همکاران، 2000) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی (PCQ، لوتانز و همکاران، 2007) پاسخ دادند. دادهها با بهرهگیری از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج بیانگر آن بود که 35 درصد از واریانس متغیر سازگاری اجتماعی دانشآموزان بر اساس حساسیت اضطرابی، نیازهای بنیادین روانی و سرمایههای روانی، قابل پیشبینی است (001/0P<). همچنین؛ ابعاد سرمایههای روانی (001/0P<، 36/0Beta≥) و ابعاد نیازهای بنیادین روانی (01/0P<، 32/0Beta≥) به صورت مثبت و ابعاد حساسیت اضطرابی (05/0P<، 20/0-Beta≥) به صورت منفی، توانایی پیشبینی سازگاری اجتماعی دانشآموزان مقطع متوسطه را داشتند. در کل میتوان نتیجه گرفت که سرمایههای روانی و رضایت از نیازهای بنیادین روانی به صورت مثبت و حساسیت اضطرابی به صورت منفی با سازگاری اجتماعی در دانشآموزان مقطع متوسطه در ارتباط اند.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی اجتماعی دریافت: 1404/12/3 | پذیرش: 1404/12/17 | انتشار الکترونیک: 1405/5/10