رویش روان شناسی (نشریه علمی تخصصی )

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی استرس شغلی پرستاران بر اساس راهبردهای تنظیم هیجان و راهبردهای مقابله‌ای انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل پرستاران شاغل در بیمارستان‌های شهر مشهد در سال 1402 بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای، تعداد 365 نفر از افراد واجد شرایط به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل مقیاس استرس شغلی پرستاران (NSS، گری تافت و اندرسون، 1981)، مقیاس تنظیم هیجان (ERQ، گراس و جان، 2003) و مقیاس راهبردهای مقابله‌ای (WOCQ، لازاروس و فولکمن، 1988) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون به روش گام به گام استفاده شد.  نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که سبک مقابله­ای مسأله­مدار (215/0- =r)، سبک مقابله­ای هیجان مدار (199/0 =r)، ارزیابی مجدد (250/0- =r) و سرکوبی (161/0 =r) با استرس شغلی پرستاران رابطه معنی­داری دارند (05/0>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که 18 درصد از واریانس استرس شغلی پرستاران، توسط ابعاد تنظیم هیجان و راهبردهای مقابله‌ای تبیین می­­شود. در مجموع با توجه به نقش متغیرهای سبک‌های مقابله‌ای و تنظیم هیجان، میتوان گفت که استرس شغلی متأثر از سازه‌های هیجانی و شناختی می‌باشد که شناسایی آن‌ها میتواند در مدیریت و کنترل استرس شغلی مؤثر باشد.