1- دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2- استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران. ، Nahid.Shafiee@iau.ac.ir
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
چکیده: (1365 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی جهتگیری آموزشی و تعامل اجتماعی کلاس در رابطه تفکر سیستمی با کیفیت تدریس در معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری، معلمان مقطع ابتدایی مشغول به تدریس در شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که 245 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها توسط پرسشنامههای کیفیت تدریس سراج (2003، TQQ)، تفکر سیستمی فردی شفیعی و همکاران (1398، ISTQ)، جهتگیری مکانیکی-ارگانیکی ساشکین و موریس (1984، OSQ) و تعامل معلم لارداسمی و کنی (2001، TIQ) جمعآوری گردید. دادههای بهدستآمده از طریق آزمون همبستگی و مدلیابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مدل اصلاحشده از برازش مطلوبی برخوردار بود. بر این اساس تفکر سیستمی، جهتگیری آموزشی و تعامل اجتماعی کلاس بر کیفیت تدریس در معلمان مقطع ابتدایی اثر مستقیم و معناداری دارد (۰۱/0>P). همچنین تفکر سیستمی بر کیفیت تدریس با میانجیگری جهتگیری آموزشی و تعامل اجتماعی کلاس در معلمان مقطع ابتدایی تأثیر غیرمستقیم و معناداری دارد (۰۱/0>P). ازاینرو، با اعمال برنامهها و مداخلاتی برای افزایش تفکر سیستمی و جهتگیری آموزشی و همچنین تعامل اجتماعی کلاس میتوان به بهبودی کیفیت تدریس پرداخت.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی دریافت: 1404/2/8 | پذیرش: 1404/2/29 | انتشار الکترونیک: 1404/5/10