مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 5 - ( مرداد 1405/ پیاپی 122 1405 )
سال 15 شماره 5 صفحات 194-185 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.NEYSHABUR.REC.1404.044
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sadrimilani F, Mansouri A. (2026). The mediating role of self-compassion and psychological flexibility in the relationship between positive childhood experiences and distress tolerance. Rooyesh. 15(5), 185-194.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6926-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6926-fa.html
صدری میلانی فاطمه، منصوری احمد.(1405). نقش میانجی خود شفقت ورزی و انعطافپذیری روانشناختی در رابطه بین تجارب مثبت دوران کودکی و تحمل پریشانی رویش روان شناسی 15 (5) :194-185
1- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. ،mansoury_am@iau.ac.ir
2- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. ،
چکیده: (4 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودشفقتورزی و انعطافپذیری روانشناختی در رابطه بین تجارب مثبت دوران کودکی و تحمل پریشانی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد مشغول به تحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور در نیمسال دوم سال تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آنان نمونهای 300 نفری به روش غیر تصادفی در دسترس انتخاب شد. پس از اعمال معیارهای خروج، حجم نمونه نهایی برابر با 270 نفر شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه تجارب مثبت دوران کودکی (BCEs؛ نارایان و همکاران، 2018)، مقیاس تحمل پریشانی (DTS؛ سیمون و گاهر، 2005)، فرم کوتاه مقیاس خودشفقتورزی (SCS-SF؛ ریس،2011)، پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی (PFQ؛ بن-ایتژاک و همکاران، 2014) استفاده شد. دادههای پژوهش به روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. تجارب مثبت دوران کودکی بر انعطافپذیری روانشناختی و خودشفقتورزی اثر مستقیم و معنادار داشت (001/0 >P و 001/0 >P)؛ خود شفقت ورزی بر تحمل پریشانی اثر مستقیم و معنادار داشت (001/0 >P) و همچنین انعطافپذیری روانشناختی بر تحمل پریشانی اثر مستقیم و معنادار داشت (001/0 >P)؛ باوجوداین تجارب مثبت زندگی بر تحمل پریشانی اثر مستقیم و معنادار نداشت (05/0 <P). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد تجارب مثبت دوران کودکی بر تحمل پریشانی بهواسطه انعطافپذیری روانشناختی و خودشفقتورزی اثر غیرمستقیم و معنادار داشت (001/0 >P و 001/0 =β). نتایج این پژوهش نشاندهنده نقش انعطافپذیری روانشناختی و خودشفقتورزی در رابطه بین تجارب مثبت دوران کودکی و تحمل پریشانی است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/11/15 | پذیرش: 1404/11/28 | انتشار الکترونیک: 1405/5/10
دریافت: 1404/11/15 | پذیرش: 1404/11/28 | انتشار الکترونیک: 1405/5/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
