مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 4 - ( تیر 1405/ پیاپی 121 1405 )
سال 15 شماره 4 صفحات 260-251 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Alavi M, Ghavami B, Mohammadipour M. (2026). The Effectiveness of Group Cognitive Behavioral Therapy on Impulsivity, Rumination, and Resilience in Adolescents with Self‑Injurious Behavior. Rooyesh. 15(4), 251-260.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7019-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7019-fa.html
علوی مهدیه، قوامی براتعلی، محمدی پور محمد.(1405). اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر تکانشگری، نشخوار فکری و تابآوری نوجوانان دارای رفتار خودجرحی رویش روان شناسی 15 (4) :260-251
مهدیه علوی1 
، براتعلی قوامی*2 ، محمد محمدی پور3
، براتعلی قوامی*2 ، محمد محمدی پور3
1- گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
2- گروه مشاوره، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران. ،ghavvami@gmail.com
3- گروه روانشناسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران.
2- گروه مشاوره، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران. ،
3- گروه روانشناسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران.
چکیده: (7 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر تکانشگری، نشخوار فکری و تابآوری نوجوانان دارای رفتار خودجرحی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشآموزان دختر دارای رفتار خودجرحی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 بود. تعداد نمونه 40 نفر بودند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروههای آزمایش (20 نفر) و گواه (20 نفر) جایگذاری شدند. از مقیاس تکانشگری بارات (BIS-11، پاتون و همکاران، 1995)، مقیاس نشخوار فکری (RRS، نولن- هوکسما و مارو، 1991)، پرسشنامۀ تابآوری (CD-RISC، کانر و دیویدسون، 2003)، و همچنین پروتکل 8 جلسهای (هر هفته یک جلسه و هر جلسه 90 دقیقه) درمان شناختی رفتاری برای جمعآوری دادهها و مداخله استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد تفاوت معناداری بین مرحله پیشآزمون و پسآزمون در متغیرهای تکانشگری، نشخوار فکری و تابآوری (001/0p<) وجود دارد. همچنین بین مرحله پسآزمون و پیگیری تفاوت معنادار وجود نداشت (001/0p>). نتایج پژوهش نشان داد که درمان شناختی رفتاری میتواند به طور معناداری موجب کاهش تکانشگری و نشخوار فکری و افزایش تابآوری در نوجوانان دارای رفتار خودجرحی شود. همچنین پایداری این اثرات در مرحله پیگیری بیانگر اثربخشی و کارآمدی این رویکرد درمانی در بهبود شاخصهای روانشناختی این گروه از نوجوانان است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1405/1/7 | پذیرش: 1405/2/9 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
دریافت: 1405/1/7 | پذیرش: 1405/2/9 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
