1- دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2- استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. ، m.bardel@cfu.ac.ir
چکیده: (1 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی نیازهای بنیادین روانشناختی در رابطه بین والدگری هلیکوپتری و بهزیستی هیجانی در دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان مقطع متوسطه دوره دوم شهر ارومیه در سال تحصیلی 1405-1404 بودند. با استفاده از یک نظرسنجی آنلاین 200 نفر به روش نمونهگیری دردسترس در این پژوهش مشارکت داشتند و به پرسشنامهها پاسخ دادند. جهت جمعآوری دادهها از مقیاس ارضاء نیازهای روانشناختی پایه (BPNSS؛ دسی و رایان، ۲۰۰۰)، مقیاس والدگری هلیکوپتری (HPS؛ لیموین و باچمن، 2011) و پرسشنامه بهزیستی ذهنی (SWBQ؛ کییز و ماگیارمو، 2003) استفاده شد. تحلیل دادهها به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج بررسی برازش مدل دلالت بر این داشت که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود. یافتههای مربوط به روابط مستقیم نشان داد که والدگری هلیکوپتری بهطور منفی و نیازهای بنیادین روانشناختی بهطور مثبت با بهزیستی هیجانی رابطه مستقیم داشت (05/0>P)؛ همچنین والدگری هلیکوپتری بهطور منفی با نیازهای بنیادین روانشناختی رابطه مستقیم و معنادار داشت (05/0>P). علاوه بر این نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که نیازهای بنیادین روانشناختی در رابطه بین والدگری هلیکوپتری و بهزیستی هیجانی نقش میانجی داشت (05/0>P). یافتههای این پژوهش دلالت بر این دارند که والدگری هلیکوپتری هم به صورت مستقیم و هم به واسطه نیازهای بنیادین روانشناختی بر بهزیستی هیجانی دانشآموزان اثر دارد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی دریافت: 1405/2/9 | پذیرش: 1405/2/26