1- استادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. ، smd.rahmati@cfu.ac.ir
2- استادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
3- استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده: (1 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی تنیدگی والدگری مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بر اساس سخترویی روانشناختی و راهبردهای مقابلهای انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری پژوهش شامل مادران کودکان 8 تا 12 ساله مبتلا به اختلال طیف اتیسم شهر تهران در پاییز سال 1404 بود. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونهای به تعداد 112 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل شاخص تنیدگی والدگری (PSI-SF، آبیدین، 1995)، مقیاس سخترویی روانشناختی (PHQ، کوباسا و همکاران، 1982) و سیاهه مقابله با موقعیتهای تنیدگیزا (CISS، اندلر و پارکر، 1990) بودند. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد راهبردهای مقابلهای اجتنابی و هیجانمدار با تنیدگی والدگری رابطه مثبت دارند (01/0p<)، در حالی که راهبرد مقابلهای مسئلهمدار و سخترویی روانشناختی با تنیدگی والدگری رابطه منفی نشان دادند (01/0p<). همچنین، سخترویی و راهبردهای مقابلهای در مجموع حدود 32 درصد از واریانس تنیدگی والدگری را تبیین کردند (01/0p<). این نتایج نشان میدهد که سخترویی روانشناختی و راهبردهای مقابلهای بهطور معناداری تنیدگی والدگری مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم را پیشبینی میکنند، بهگونهای که سخترویی روانشناختی و راهبرد مقابلهای مسئلهمدار با کاهش و راهبردهای مقابلهای اجتنابی و هیجانمدار با افزایش تنیدگی والدگری همراه بود. این یافتهها نقش مهم عوامل شناختی-هیجانی در شکلگیری تنیدگی والدگری را برجسته میسازد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی دریافت: 1405/2/24 | پذیرش: 1405/3/26