مجله رویش روانشناسی از دادن گواهی‌های کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 6 - ( شهریور 1405/ پیاپی 123 1405 )
سال 15 شماره 6 صفحات 132-123 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Golih S, Aminikhoo M. (2026). Predicting Maternal Self-Efficacy in Mothers of Children with ADHD Based on Personal Distress and Paternal Involvement. Rooyesh. 15(6), 123-132.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7188-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7188-fa.html
گلی شهین، امینی خو معصومه.(1405). پیش بینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی بر اساس آشفتگی شخصی و مشارکت پدران رویش روان شناسی 15 (6) :132-123
پیش بینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی بر اساس آشفتگی شخصی و مشارکت پدران
شهین گلی1 
، معصومه امینی خو*2
، معصومه امینی خو*2
1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ،aminikhoo@iau.ir
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ،
چکیده: (5 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر پیشبینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی بر اساس آشفتگی شخصی و مشارکت پدران بود. روش پژوهش توصیفی ـ همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری پژوهش مادران و پدران دارای کودکان دارای اختلال بیش فعالی عضو یا مراجعه کننده به انجمن کودکان بیش فعال شهر تهران در سال 1404 بود که از میان آن‌ها 200 نفر (شامل 100 پدر و 100 مادر) به روش نمونه‌گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنیدگی والدینی (PSS، آبیدین، 1991)، همدلی (EQ، دیویس، 1983) و مقیاس مشارکت پدر (FIS، شلتون و همکاران، 1996) بود. روش تحلیل این پژوهش، تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که آشفتگی شخصی و مشارکت پدران توان پیشبینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی را دارند (05/0>p). در مجموع، آشفتگی شخصی و مشارکت پدران توانستند 1/14 درصد از واریانس حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی را تبیین کنند. بنابراین می‌توان نتیجه‌گیری کرد که کاهش آشفتگی شخصی و افزایش مشارکت فعال پدران، نقش مهمی در ارتقای حس صلاحیت مادران دارای فرزند بیش‌فعال ایفا می‌کند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1405/3/19 | پذیرش: 1405/5/7 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
دریافت: 1405/3/19 | پذیرش: 1405/5/7 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
